SZACHY
„Ktoś powiedział, iż życie jest za krótkie, żeby grać w szachy - ale to wina życia, nie szachów” - J. Napier
DLACZEGO UCZYMY GRY W SZACHY Nie bez przyczyny szachy uznaje się za grę godną cesarzy. • rozwój zainteresowań - dziecko poznaje nową dyscyplinę, której istotą jest samodzielne, logiczne rozumowanie, łączące poszczególne elementy wiedzy w jedną harmonijną całość. • aktywność twórcza - specyfika gry w szachy wyklucza odtwórcze traktowanie jakiegokolwiek zagadnienia. Wszelkie próby bezmyślnego naśladownictwa skazane są na niepowodzenie. Dziecko samo kreuje wydarzenia na szachownicy i ponosi za nie odpowiedzialność. • rozwijanie pamięci i uwagi - główną umiejętnością w szachach jest zdolność zreasumowania każdej pozycji w sposób dynamiczny, w kategoriach najważniejszych jej elementów. Cała szachownica zostaje ukształtowana w przestrzenno- czasową postać, czyli wzorzec. Towarzyszy temu rozwój wyobraźni wzrokowej i koncentracji. • myślenie logiczno-wyobrażeniowe - ludzie myślą czasami za pomocą wyobrażeń, które są obrazami rzeczywistych doznań zmysłowych i ten właśnie rodzaj myślenia gra w szachy rozwija najpełniej. • rozwój pozytywnych sfer osobowości - szachy kształtują poczucie obiektywizmu, uczą uznawania prawd innych ludzi, tolerancji i reakcji na niepowodzenia • konsekwencja i wytrwałość w działaniu - dzieci mające kontakt z szachami zupełnie inaczej podchodzą do porażek. Zazwyczaj ponownie starają się rozwiązać określony problem i czynią to aż do skutku, podczas gdy inni rezygnują lub obniżają sobie skalę trudności. • aspekty wychowawcze - można je rozpatrywać w kategoriach kary i nagrody. Czymże innym jak nie karą jest przegrana? W dodatku wymierzoną natychmiast i adekwatnie do czynu. To samo można powiedzieć o nagrodzie, jaką bez wątpienia jest dla dziecka zwycięstwo, osiągnięte dzięki sile własnego umysłu. Nauka gry w szachy pozwala niewątpliwie odkryć, określić i rozwijać twórczy potencjał, który drzemie w każdym młodym człowieku.
|
